பேய் இருக்கா? இல்லையா?

சின்ன வயதிலிருந்து எவ்வளவு பேய் கதைகள் கேட்டிருப்போம். எக்ஸார்ஸிஸ்ட், ஓமன் என எவ்வளவு ஹாலிவுட் படங்கள் பேய்களை அவிழ்த்து விட்டிருக்கிறது. எவ்வளவு பகுத்தறிவுடன் இருந்தாலும் பலருக்கும் மனதில் எங்காவது பேய் பயம் ஒட்டிக்கொண்டு தான் இருக்கிறது. இரவில் கடும் இருளில் தனியாக செல்லும் போது எங்காவது ஒரு ஒநாய் ஊளையிட்டால் இதயத்துடிப்பு எகிறும். இதற்கு காரணம் நமக்கு வேண்டப்பட்ட சிலர் சொன்ன பல விஷயங்களை ஏன் எதற்கு என்று அலசிப் பார்க்காமல் அப்படியே மனம் ஏற்றுக்கொள்வதால் தான்.
பேயாவது பிசாசாவது என்று சொல்பவர்களைக் கூட நம்பவைக்க விஞ்ஞான முலாம் பூசிய பேய் ஆராய்ச்சிகளும், graphics மற்றும் Trick photos களும், “1862-ல் ஒரு கார் விபத்தில் இறந்து போன பெண்ணின் ஆவி ” என் தொடரும் உண்மை போன்ற கதைகளும் நிறைய உலா வந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. போதாக்குறைக்கு சாமி வந்து ஆடுபவர்கள், பேய் வந்த பெண்கள் என இன்றும் பார்க்கிறோம். சந்திரமுகியில் “மாப்பு வச்சிட்டான்யா ஆப்பு “என்ற வடிவேலுவின் பேய் காமடி மறக்க முடியுமா?

Ghost-Main

பேய் என்று சொன்னாலே மனதில் தோன்றும் உருவம் வெள்ளை புகை போல கால்களின்றி. இந்த கற்பனை உருவம் ஓவியர்கள் புகையிலிருந்து உருவாக்கியது. காரணம் இறந்தவர்களின் உடலிலிருந்து ஆவி போல் ஏதோ ஒன்று பிரிந்து போவதாக நினைப்பது. அமைதி கிடைக்காத ஆத்மா பேயாக அங்குமிங்கும் அலைவது போன்ற கருத்து தான்.

ஒரு மனிதனின் இறப்பு என்பது மூளையின் இறப்பு. மூளையில் பதிந்த ஞாபகங்களின் இழப்பு, அல்லாமல் உடலிலிருந்து ஆவி போல் ஏதோ பிரிந்து வெளியேறி சாந்தி அடையாமல் தவிப்பதெல்லாம் கிடையாது. உயிர் பிரிந்து விட்டது என்பார்கள். உயிர் பிரிவது என்பதை பொதுவாக மூளை உடம்பின் மீதான தன் கட்டுப்பாட்டை இழப்பதைத் தான் குறிக்கிறது என்றாலும் ஒருவரது உயிர் அப்போது ஒரேயடியாகப் போய் விடுவதில்லை. உயிர் அவனது ஒவ்வொரு செல்லிலும் இருக்கிறது. ரத்த ஓட்டம் தடைப் படுவதால் ஒவ்வொரு செல்களும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அழியத்தொடங்கும்.

அப்படியே ஒரு பஸ்ஸை நிறுத்திவிட்டு இறங்கி டீ குடிக்கப் போகும் டிரைவர் போல உடலை விட்டு ஆவி தனியாகப் போவதாய் ஒரு பேச்சுக்கு வைத்துக்கொள்வோம். வெறும் பஸ் டிரைவர் நம் மீது மோதி ஒரு ஆக்ஸிடென்ட் ஏற்படாது. ஒரு பேய் செயல் பட வேண்டுமானால் அதற்கு ஒரு மனம் இருக்க வேண்டும் அப்படியானால் அதற்கு ஒரு மூளை தேவை. மூளைக்கு சக்தி கொடுக்க இதயம், நுரை ஈரல் எல்லாம் தேவை. மூளையின் கட்டளைகளை செயல் படுத்த கை கால்களின் திசுக்கள், நரம்புகள் எலும்புகள் எல்லாம் தேவை இவை எதுவும் இன்றி தனித்து எப்படி ஆவி செயல் பட முடியும். ஒரு “software ” கம்ப்யூட்டரின் மெரியிலிருந்து எடுக்கப்பட்டு ப்ரொசசரால் கையாளப்பட்டால் தான் அது செயல் படும். அந்த software ஐ ஒரு காகிதத்தில் எழுதி வைத்தால் செயல் படுமா?
அப்படி ஓர் ஆவி அல்லது பேய் இருக்குமானால் அது மிக பரிதாபத்திற்குரியது தான் அன்றி பயங்கரமானதாக இருக்க முடியாது. ஏனென்றால் அதனால் பார்க்க முடியாது, கண்ணில்லை. நாம் அதை திட்டினாலும் கேட்க முடியாது, காதில்லை. நம்மைத் தாக்க முடியாது, ஏனென்றால் எலும்பும் சதையும் கொண்ட ஸ்ட்ராங்கான கை , காலில்லை, சிறகில்லை ஒரு அடி நகர முடியாது.

இறந்த பின் அதீத சக்தி கிடைக்குமா? எல்லா அவயங்களும் உடன் இருக்கும் போதே கையாலாகாது இருப்பவன் அவற்றை எல்லாம் இழந்து இறந்த பின் எங்கிருந்து சக்தி கிடைக்கும். ஒரு துரும்பை கூட அசைக்க முடியாது.

ஒய்ஜா போர்டு ஆவிகளுடன் பேசுவது என்று சொல்வதெல்லாம் சுத்த ஏமாற்று வேலை. பின் லேடன் எங்கிருக்கிறான் என்று எதாவது ஆவி குறிப்பிட்டு காட்டுமா? இறந்தவர்கள் பேயாக உலவ முடியும் என்றால் புஷ்ஷின் கழுத்தில் எத்தனையோ பேய்கள் கை வைத்திருக்கும்.

சுடு காட்டில் பிணத்தை எரிக்கும் போது சில வேளை பிணம் எழுந்து உட்கார்வதுண்டு. இது தீயினால உண்டாகும் எஃபெக்ட். அடுப்பில் ஒரு ப்ளாஸ்டிக் துண்டைப் போட்டாலும் இப்படி நெளியும்.

முன்பெல்லாம் திருடர்களும் சமூக விரோதிகளும் தங்கள் பிழைப்புக்காகவும், குற்றங்களை மறைக்கவும் ஊரில் பேய் கதைகளை உலவ விடுவதுண்டு. வேண்டாதவர்களை அடித்துக் கொன்றும் பேய் மீது பழி போட்டார்கள். இரவில் தனியே மாட்டிக்கொண்டு பயத்தில் ஸ்ட்ரோக், அட்டாக் போன்றவை வந்து ரத்தம் கக்கி செத்தவர்களின் பழி்யையும் பேய்கள் ஏற்றுக்கொண்டது. கள்ளக் காதல் மாட்டிக்காமல் தொடரவும் பேய் துணை நின்றது.

பேய் வந்து ஆடுபவர்கள் நூற்றுக்கு நூறு மன நோய் அல்லது பாசாங்கு வகையில் சேரும். இதனை பற்றி உளவியல் துறை விரிவாக விளக்கம் தரும். பலரும் குறிப்பாக பெண்கள் தங்களது வெளியே சொல்ல முடியாத உளப் போராட்டங்களின் பாதிப்பு, சமூகதால் பிற மனிதர்களால் உண்டான பாதிப்புகள் , அங்கீகாரமின்மை, அடக்கி ஒடுக்கப்பட்ட மன அழுத்தங்கள் காரணம், உளச்சிதைவு, பிளவு பட்ட ஆளுமை போன்ற மன நோய்களுக்கு ஆளாகிறார்கள்.
தினமும் குடித்துவிட்டு வந்து டார்ச்சர் செய்யும் கணவனை தண்டிக்க கூட பெண்களுக்கு பேய் பிடிக்கும். காதல் தோல்வி உண்டாக்கும் டிப்ரெஸன் கூட பேய் பிடித்ததாக உணரப்படும். நல்ல மன நல மருத்துவரின் உதவி தேவை.

உருவெளித் தோற்றங்கள் காணுதல், யாரோ காதில் பேசுவது போல் கேட்டல், எப்போதும் மவுனமாய் இருத்தல், ஆவேசமாக அட்டகாசம் புரிதல், அசுர பலத்துடன் செயல்படுதல், எப்போதோ இறந்து போன ஒருவரின் பெயர் சொல்லி அது நான் தான் என்று கூறுதல், தன்னை இன்னொருவராக,கடவுள் அவதாரமாக, கடவுள் சக்தி உள்ளவனாக காட்டிக்கொள்ளுதல் என இந்த லிஸ்ட் நீளும். மனித மனம் மிக விசித்திரமானது. பல மன நோயாளிகள் தான் நோயுற்றிருப்பதை அறியவோ நம்பவோ மாட்டார்கள். தனக்கும் மற்றவர்க்கும் பாதிப்பு உண்டாக்கும் எல்லா நடத்தைக்கும் மன நோய் தான் காரணம். பலர் குற்ற உணர்ச்சிகளிலிருந்து தப்பிக்கவும், குற்றம் செய்யவும் பேய் நாடகமாடலாம். சில பேயோட்டும் இடங்களில் காசுக்காக மற்றவர்களது பேயை தன் மீது ஏற்றுக்கொண்டு ஆடுவது போல் நடிப்பவர்களும் உண்டு. மன நோயளிகளை பேய் என்று கருதி பேயோட்டும் இடங்களில் கட்டி வைத்து சித்திரவதை செய்வது பாவம். அதுபோல அவர்களை குறி கேட்டாலும் சாமியார்கள் ஆக்கினாலும் நீங்கள் பாவம்.

இன்னும் நம்பத் தகுந்த பலர் தான் பேயை கண்டதாக கற்பூரம் அடித்து சத்தியம் செய்வார்கள். கண்ணால் காணும் காட்சியை பல சந்தர்ப்பங்களில் மூளை எளிதில் தவறாக பதிவு செய்து விடும். பனை மரத்தடியில் பால் குடித்தாலும் கள் குடித்ததாகவே காணுவர். நிலவில் பாட்டி நூல் நூற்பதை கண்டுபிடித்த நமக்கு மரத்தின் நிழல் பேயாக தெரிவதில் என்ன அதிசயம். சுவாரசியமான கதை சொல்வதில் மனிதனுக்குள்ள ஆர்வமும் இதற்கு காரணம். எங்கேயாவது ஒரு பேய் புரளி கிளம்பி விட்டால் ஆளாளுக்கு கை கால் மூக்கு எல்லாம் வைத்து கதை சொல்வார்கள். காக்கை உட்கார பனம் பழம் விழுந்தது போல் சில தற்செயலான நிகழ்வுகளுக்கெல்லாம் பேயை கூப்பிடப்படாது. ஆமாம். இருட்டான இடங்களை பார்க்கும் போது மனித மனம் எளிதில் பல கற்பனைகளை காட்சியோடு சேர்த்துக்கொள்கிறது. வெளிச்சம் சூழ்நிலை பற்றி அதிக நம்பகமான தகவல்களை பார்வை வழி தருவதால் குழப்பும் கற்பனைகள் நீங்கி விடுகிறது.

எல்லா தரப்பு மக்களிடையேயும் பேய் கதைகள் இருந்தாலும் பெரும்பாலும் கிறிஸ்துவர்களுக்கும் பேய் கதைகளுக்கும் அதிக தொடர்பு இருப்பது போல் தெரிகிறது. இதற்கு நான் நினைக்கும் காரணம் அவர்களது மத ரீதியான ஆவி நம்பிக்கயும், இறந்து போனவர்களுக்கு அழியாத கல்லறை கட்டி அவர்கள் நினைவுகளை பாதுகாத்து வருவது தான்.

சில புகைப்படங்களில் பேய் போன்ற உருவம் தோன்றலாம். டபுள் எக்ஸ்போஸர், படம் பதியும் நேரம் காமிரா அல்லது பொருள் அசைவது, டிஜிடல் காமிராக்களில் பதியும் இன்ஃப்ரா ரெட் ஒளிகள், சில நிழல்களின் பதிவு,சில கோனங்கள் என பல காரணங்களால் இப்படி ஏற்படும் அதற்கும் பேய்க்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை. பேய் பற்றிய பல வீடியோக்களும் இது போன்ற தந்திரக் காட்சிகளே

இனி தைரியமாக இருட்டில் போவீர்கள் தானே. பேய் போகும் போது குடம் உடைத்து விட்டு போகுமாம் அது போல உங்களுக்கு பேய் பயம் தீர்ந்தால் தைரியமாக தமிழ்ஷில் குத்திவிட்டு போங்கள்.

படித்ததில் பிடித்தது.
நன்றி – சாதிக்அலி

நெஞ்சமெலாம் கலாம் – விஷன் 2020

அப்துல் கலாம் | கோப்புப் படம்

‘அவரு ரொம்ப நல்ல மனுசன்’, ‘நேர்மையானவரு’, ‘எளிமை யானவரு’, ‘24 மணி நேரமும் நாட்டைப் பத்தியே கவலைப்பட்டவரு’, ‘தனக்காக எதையுமே சேர்த்து வெச்சிக் காதவரு’, ‘நாட்டைப் பாதுகாக்கறதுக் காக ஏவுகணைத் தயாரிச்சவரு’, ‘நடக்க முடியாத குழந்தைகளுக்காக 400 கிராம்ல செயற்கைக் கால் செஞ்சவரு’, ‘அவருக்கு எங்களை ரொம்ப பிடிக்கும், அதனால எங்களுக்கும் அவரை ரொம்பப் பிடிக்கும்’.

ஆறாம் வகுப்பு முதல் பிளஸ் 1 வகுப்பு வரைப் படிக்கும் பள்ளிக்கூட மாணவ, மாணவிகள் கலாம் குறித்து சொன்ன வார்த்தைகள்தான் இவை.

கலாம்… காலமான பிறகு பல் வேறு பள்ளிகளைச் சேர்ந்த மாணவ, மாணவிகளை நான் சந்தித்து கலாம் குறித்த நினைவுகளைப் பகிர்ந்துகொண்ட போது, அவரைப் பற்றி போட்டிப் போட்டுக்கொண்டு ஏராளமான தகவல்களை ஆர்வத்துடன் கூறினார்கள்.

குழந்தைகளின் மேற்கண்ட மதிப் பீடுகள் ஏதோ பேச்சுவாக்கில் சொல்லப் பட்டவை அல்ல. ஒவ்வொரு கருத்துக்கும் அவரது வாழ்க்கை நிகழ்வுகளில் இருந்து உதாரணங்களை விளக்கமாகச் சொன்னார்கள். “எளிமையானவர் என்று எப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?” என்று நான் கேட்டதும், “அவருக்கு இருந்த சொத்து 2 சூட்கேஸுகள்தான் சார்” என்று தெளி வாக கூறினார்கள். “அவரு ஜனாதிபதி ஆனதும் சொத்தக்காரங்களை எல்லாம் சென்னையில் இருந்து டெல் லிக்கு ரயில்ல அரசாங்கமே அனுப்பி வெச்சுது. ஆனா, அவங்க எல்லாருக் கும் ஆன டிக்கெட் செலவை அவரே கொடுத்திட்டாரு’’.

“அவருக்கு கிரைண்டர் பரிசா கொடுத்தவங்ககிட்ட அதுக்கான செக் கொடுத்தாரு. அதை பேங்க்ல மாத்த லேன்னு தெரிஞ்சதுமே, ‘நீங்க பேங்க்ல நான் கொடுத்த செக்கை போடலேன்னா, நீங்க கொடுத்த கிரைண் டரைத் திருப்பி அனுப்பிடுவேன்’னு சொன்னாரு.” இப்படி பல்வேறு சம்பவங் களை அடுக்கடுக்காக விவரித்தார்கள்.

நான் சந்தித்த மாணவ, மாணவிகளில் கிட்டத்தட்ட யாருமே அப்துல் கலாமின் சுயசரிதையான ‘அக்னிச் சிறகுகள்’ நூலை சிறிதளவுகூட படிக்கவில்லை. ஆனால், அவர் மறைந்த தகவல் வெளியான நாளில் இருந்து ஊடகங்களில் வெளியான அத்தனை செய்திகளையும் துல்லியமாக குழந்தை கள் அறிந்து வைத்திருந்ததை நேரடியாகக் கண்டு ஆச்சரியப்பட்டேன்.

என் நண்பர் ஒருவரின் 5-ம் வகுப்பு படிக்கும் குழந்தையும், 9-ம் வகுப்பு படிக்கும் குழந்தையும் 3 நாட்களாக சரியாக சாப்பிடாமல், மிகவும் துக்கத்தில் மூழ்கி இருந்தனர். அவர்கள் வீட்டுக்கு நான் செல்லும்போதெல்லாம் ‘‘கலாம் சாரை சந்திக்க எங்களை அழைத்துச் செல்லுங்கள்’’ என்று ஆர்வத்துடன் கேட் பார்கள். அந்த விருப்பத்தை என்னால் கடைசிவரை நிறைவேற்றவே முடிய வில்லை.

கலாம் நல்லடக்கம் செய்யப்படு வதற்கு 2 நாட்களுக்கு முன்னர் அந்த நண் பர் என்னைத் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு, ‘‘கலாம் சாரின் முகத்தை கடைசியாக ஒரு தடவையா வது பார்த்து விட வேண்டும். நாம் ராமேசுவரம் போக லாம்ப்பா என்று என் குழந்தைகள் கேட்கின்றன. நீங்கள் ராமேசுவரம் செல் வதாக இருந்தால், நானும் குழந்தை களை அழைத்துக் கொண்டு உங் களுடன் வருகிறேன்’’ என்றார்.

10 மாதங்களுக்கு முன்பு அறிமுகமான எனது குடும்ப நண்பர் ஒருவரும் இதே போன்று என்னிடம் கூறினார். அவரது மனைவி பிறந்ததில் இருந்தே பேசும் திறனையும், கேட்கும் திறனையும் பறிகொடுத்தவர். முதல்முறையாக என் வீட்டுக்கு அவர்கள் இருவரும் வந்திருந்தபோது, புத்தக அலமாரியில் இருந்த ‘அக்னிச் சிறகுகள்’ புத்தகத்தை எடுத்து, ஆர்வத்துடன் புரட்டிப் பார்த்த நண்பரின் மனைவி, ‘‘பள்ளிக்கூடத்தில் படித்தபோது இதை கொஞ்சம் படித் திருப்பதாக தெரிவித்தார். அவரும் தன் கணவரிடம் தன்னை ராமேசுவரம் கூட்டிச் செல்லும்படி கட்டாயப்படுத்தி யிருக்கிறார். கலாம் அவர்களின் முகத்தை கடைசித் தடவையாக பார்த்துவிட வேண்டும் எனக் குழந்தை போன்று அடம்பிடித்திருக்கிறார். அந்த நண்பரால் மனைவியின் விருப்பதைப் பூர்த்திசெய்ய முடியாத நிலை.

“சிவலிங்கம் சார் கண்டிப்பா ராமேசுவரம் போவாரு. அவர்கூட நான் போயிட்டு வர்றேன், என்னை அனுப்பி வைங்க” என்றதும் அந்த நண்பர் என் னைத் தொடர்புகொண்டார். ‘‘சார் நீங்க ராமேசுவரம் போகும்போது உமாவையும் அழச்சிட்டு போங்க’’ என்று அன்புக் கட் டளையிட்டார். என் இயலாமையை நான் கூறியதும், சற்று கோபித்துக் கொண்டார்.

இப்படி எத்தனையோ பேர் தங்கள் நெருங்கிய சொந்தத்தைப் பறிகொடுத்து விட்டதைப் போல பரிதவித்தனர். திரும்பிய பக்கமெல்லாம் கலாமுக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் பேனர்கள் காட்சியளித்தன. இந்திய மக்கள் அனைவரின் இதயங்களிலும் எப்படி இவரால், இப்படி இடம்பெற முடிந் தது? அனைத்து மக்களையும் அவர் அளவுகடந்து நேசித்ததன் பிரதிபலிப்பு தான் இது.

அவரது ஒவ்வொரு வார்த்தையும், ஒவ்வொரு செயலும் உடன் இருந் தவர்களிடமும் அவரை சந்தித்தவர் களிடமும், ஏதாவது ஒரு வாழ்க்கைப் பாடத்தை கற்றுக் கொடுத்தன.

“கலாம் சாரைப் பற்றி எவ்வளவோ பேசுகிறோம், அவருக்கு துயரத்துடன் அஞ்சலி செலுத்தினோம், ஆனால், அவரிடம் இருந்து நாம் கற்றுக்கொண்ட விஷயங்கள் மூலம் நாம் என்ன செய்யப்போகிறோம்?” பள்ளிக் குழந்தை களிடம் இந்தக் கேள்வியை நான் கேட்டேன்.

“2020-ல் இந்தியாவை வல்லரசாக்கு வோம் சார்”

“வல்லரசு என்றால்?”

“டெவலப்டு இந்தியா சார்!”

“டெவலப்டு இந்தியா என்றால்?”

“எல்லாத் துறைகளிலும் இந்தியாவை முன்னேற்றுவது!”

அரசு மற்றும் மாநகராட்சிப் பள்ளி களில் படிக்கும் மாணவ, மாணவியரின் பதில்கள் இவை.

‘விஷன்-2020’ என்ற தொலைநோக் குத் திட்டத்தைப் பள்ளிக்கூட குழந்தைகளிடம் கொண்டு சேர்ப்பதற்கு கலாம் ஏன் முன்னுரிமை கொடுத்தார்? என்பதை இந்த பதில்கள் நமக்குத் தெள்ளத்தெளிவாக உணர்த்துகின்றன.

நன்றி – தமிழ் ஹிந்து